Zesduizend jaar geleden begon een nieuwe cyclus van de beschaving. Reeds aan het begin werd de weg naar het licht getoond. Toch is dat vreemd, want als de boodschap toen begrepen was, dan zag de wereld er nu heel anders uit. De mensheid bewandelt al heel lang een weg omlaag. Het is de weg van de Antichrist.
Neem nu uw zoon**, uw enig kind dat gij zo liefhebt, … en offer hem op een der bergen dien Ik u zal noemen. En Abraham, strekte zijn hand uit en nam het mes om zijn zoon te slachten. Maar de engel des Heren riep tot hem van den hemel en zeide: .. “Sla uw hand niet aan den jongen, en doe hem niets. Want nu weet Ik dat gij God eerbiedigt en uw zoon, uw enig kind, Mij niet onthouden hebt.”
Genesis 20 VS. 2, 10-12, 16-18
** Dat is: Uw “ik”, uw ego
Toen werd dus aan de mensheid reeds de oplossing van zijn bestaan getoond en in een parabel doorgegeven. Maar in plaats dat men deze leer uitwerkte gebeurde in werkelijkheid precies het omgekeerde. Men leerde niet om het ego te beheersen en evenwicht in het bestaan te brengen, maar men leerde hoe het ego moest groeien, hoe het ego kon heersen, hoe men het kon gebruiken om macht over anderen te verkrijgen.
De oorzaak daarvan is gelegen in het feit dat dit een dualistische wereld is. Het kenmerk van dualisme is natuurlijk dat er twee kanten zijn, maar het zijn wel twee kanten van hetzelfde universum – van dezelfde medaille. De ene kant kan absoluut niet zonder de andere en om nu te denken dat de ene kant beter zou zijn dan de andere, of dat de andere kant beter zou zijn dan die ene, dat is één van de grootste misvattingen die er heerst. Door de keuze blijft de slinger uitslaan, door de keuze blijft de mens innerlijk in conflict en komt er nooit een einde aan geweld.
Zoals we gezien hebben, speelt het ego een belangrijke rol in het bestaan van de mens. Het ego heeft de opvatting dat het sterfelijk is en wil een onsterfelijk bestaan. Maar juist in dat streven wordt de sterfelijkheid benadrukt. Hoe groter het ego, hoe meer ziekte, verdriet, onmacht en dood realiteit wordt. Het is de paradox van het leven.
Onze zogenaamde samenleving is één gecompliceerd stelsel van rechten en plichten, van wederzijdse uitbuiting. Het “ik” streeft naar macht en dus streeft heel de wereld naar macht. Macht als overwinning van al het andere streven. Macht als levensvervulling. Maar het Leven heeft dit niet nodig, want Leven IS.
Daarom zijn alle machtsinstellingen over heel de wereld tegengesteld aan het Leven. We hebben het Leven verraden en daardoor degeneratie van onze lichaamsfuncties veroorzaakt! En nu loopt de fase ten einde en wordt iedereen opgeroepen tot een Opgaan naar een hoger niveau van leven. Nu wordt van iedereen het offer gevraagd. Het is hetzelfde offer van Abraham, alleen is het nu veel moeilijker te volbrengen dan toen. Nu heeft de mensheid een neerwaartse spiraal van duizenden jaren achter de rug. Nu wordt het offer gevraagd om het ego te doden en net als toen gaat het niet om de daad, maar om de bereidheid, om de onbekende prijs te betalen: het afstaan van alles omwille van alles.
Wat de mens door de evolutie ontvangen heeft raakt niet verloren, het gaat om de integratie van het geheel. De mens is veel meer dan een ego. Natuurlijk is het handig dat je dingen kunt onthouden en daarna weer kunt gebruiken, maar de mens terugbrengen tot het ego is een beperking die de mens afsnijdt van zijn natuur. Veel van die signalen zijn onzichtbaar en de wetenschap zegt dan dat het niet bestaat. Toch zijn er heel veel ontdekkingen gedaan over zaken die eerst ook niet bestonden. Het eerste begin is toch altijd weer dat er geloof moet zijn. Zonder geloof zul je nooit iets ontdekken. Het begint met geloven dat iets bestaat, of dat iets mogelijk is. Hoe vager het geloof, hoe langer de zoektocht.
Is het dan niet vreemd dat op dit moment van de geschiedenis er steeds krachtiger verzet komt tegen geloof en vooral geloof in een God. Heel de wetenschap berust op geloof en dat laatste wordt dan met kracht bestreden. Het logische in dit verband is dat geloof in een goddelijke kracht volkomen tegengesteld is aan het ego.
Tweeduizend jaar geleden heeft de mens Jezus de mensheid getoond wat het pad is wat gelopen moet worden. De mens Jezus liep het pad en werd de Christus. Zijn pad was omgekeerd aan het pad wat de meeste mensen lopen. Hij toonde door zijn daden dat het niet gaat om winnen. In talloze voorbeelden toont hij de mensheid dat het gaat om geloof en vertrouwen. Ook als je te laat komt en niet vooraan staat bij de bron, wordt er toch aan je gedacht. Geloof en vertrouwen onder alle omstandigheden is het parool.
De onzichtbare banden die er zijn verbindt al het leven in het universum. Elke daad, elke handeling wordt tot in de verste uithoek van het universum ervaren. Iedere daad van geweld keert terug bij degene die hem uitvoert. Iedere daad van liefde keert ook terug bij degen die hem uitvoert. Al het leven is één.
Een omkering van onze primaire houding is absoluut noodzakelijk. Niet het voeden van ons ego, maar de houding van eerst de ander en dan pas kom ik. Het letterlijk toekeren van de andere wang als we geslagen worden. Het heb je vijanden lief in plaats van de tactiek der verschroeide aarde. Het, heb uw naaste lief gelijk uzelf en heb God lief boven uzelf. In het geven ontvangt men de vreugde. In het nemen vinden we leegheid. In agressie ontmoeten we agressie. In onrechtvaardigheid ontmoeten we onrecht. De zachtmoedigen beërven inderdaad de aarde.
Zoals met alles in dit universum, zijn er twee kanten aan een medaille. De keuze voor het ontwikkelen van het ego en het vullen van de niet te stoppen honger van dat ego leidt tegelijk tot ontwikkeling van een tegenpool. De tegenpool is de eindeloze leegheid in het bestaan, het verlies van spiritualiteit, het verlies van het besef van verbondenheid. We weten niet meer wat het betekent om met iemand mee te leven. We kopen ons gevoel af met een donatie aan een liefdadige instelling. We laten het aan anderen over wat zij met het geld doen. Zo kunnen we klagen over de hoge salarissen die de top van die goede doelen zich toebedeelt. Wat we zien is natuurlijk niets anders dan de afspiegeling van deze wereld.
We zijn verworden tot de dorre plant in de woestijn. Tegelijk zorgt die afgescheidenheid voor een kracht in deze wereld. Mensen gaan zoeken en willen weten wat zij nu eigenlijk missen. Zoals met alles in deze dualistische wereld zijn de krachten in balans. Als er een enorme macht in deze wereld is die de wereld verduistert, dan is er een even grote kracht die deze duisternis opheft. Als we deze kracht niet zien en ervaren, dan komt dat alleen maar omdat ons ego niet toe is aan die kracht en nog teveel gericht is op het vervullen van zijn wensen. De niet ontvankelijke mens zal niets ervaren. De mens is zich niet eens meer bewust van het feit dat hij niet langer ontvankelijk is. Het gebrek aan ontvankelijkheid probeert hij te compenseren door oordeel.
Laat iedereen er goed van doordrongen zijn dat alles in het Universum in evenwicht is. Deze wereld is net als vele andere werelden volmaakt in evenwicht. Het idee dat u alleen, of samen met anderen deze wereld moet verbeteren is een misvatting. De meeste mensen zijn niet in staat zichzelf te genezen, hoe willen zij dan deze wereld verbeteren. Deze wereld hoeft niet verbeterd te worden, ze is al volmaakt vanaf het begin van haar ontstaan. Alles in het Universum ontwikkeld zich op basis van de krachten die er zijn. Leef volgens de wetten van die krachten en de groei gaat sneller. Niemand kan iets overslaan of denken dat hij een andere of kortere weg kan nemen. Dat alles is ijdel gepraat. Iedereen zal de lessen van het Universum moeten leren en iedereen moet leren dat zijn ego en denkvermogen hem daar niet bij kan helpen.
Besef dat alles wat gebeurt zijn plaats en tijd in de geschiedenis heeft. Iedere gedachte dat je iets moet doen aan het onrecht in de wereld, dat je zo wie zo iets moet doen, is fout. Je kunt alleen je leven, leven zoals je op deze aarde bent gekomen. Je bent niet verlicht en er is geen enkele cursus die je verlicht maakt. Er is ook geen enkele cursus die je gezond maakt. Je wordt niet gezond door wat je eet. Je wordt niet gezond door hoe je leeft. Je wordt niet oud door gezond te leven. Je krijgt je jaren om te leren en sommige van de lessen zijn voor jou en andere zijn voor je kinderen, je partner of je ouders. Geen enkele arts maakt je gezond. Je wordt gezond doordat je lichaam zich zelf hersteld. Dit herstel gaat ondanks de medicijnen die je krijgt. Dat mensen soms toch gezond worden van de behandeling die ze krijgen heeft andere redenen die er niet echt toe doen. We worden ook niet ziek van de dingen die we eten of van de dingen die we laten. We worden ziek omdat we niet meer weten te luisteren naar de krachten van het leven. Maar voor de onwetende mens geldt dat hij in ieder geval naar de dokter moet gaan als hij iets mankeert. Hoe verder we komen in de ontwikkeling van het ego, des te riskanter wordt het om af te wijken van de geldende opvattingen. Artsen lopen bijvoorbeeld het risico van veroordeling als zij open staan voor natuurgeneeswijzen.
In dit Universum roept elke kracht een tegengestelde even grote kracht op. Als we iemand vermoorden, dan ontstaat er een tegengestelde kracht die er voor zorgt dat we met de effecten van onze daad geconfronteerd worden. Na zo´n daad kunnen we niet meer voorruit. Onze groei wordt belemmerd, we zullen de gevolgen van onze daad moeten herstellen. Als dat besef er niet in het huidige leven komt, dan komt dat op een andere plaats en een andere tijd wel. De krachten van de natuur zelf zorgen er voor dat wij de persoon die wij kwaad hebben gedaan eerst moeten helpen en voor moeten laten gaan alvorens wijzelf weer een stap vooruit kunnen zetten.
Groei in ons leven is alleen mogelijk als we anderen helpen. Geven in plaats van nemen. Niet geven om te krijgen, maar geven omdat het oneindige vreugde geeft om anderen te zien groeien. Er staat niet voor niets geschreven dat het makkelijker is om een kameel door het oog van een naald te krijgen dan dat een rijke naar de Hemel gaat. Bezit belemmert de mens. Hoe meer een mens bezit, hoe meer hij zich om dat bezit moet bekommeren. De mens die niets bezit kan zich eenvoudig openstellen. Daarom hebben we nu een kredietcrisis, de mens wordt afgenomen wat niet van hem is. Gaan de mensen die het overkomt er iets van leren, of gaan zij met verdubbelde energie proberen het verlorene terug te winnen.
Ik heb deze les ook gehad. Nadat ik alles kwijtraakte, door een persoonlijk faillissement, moest ik zo nodig alles terug krijgen. In vond dat anderen schuld hadden aan mijn verlies. De eerste waarschuwing kwam in de vorm van een inbraak. Er werd heel veel gestolen, maar ik ging door op de ingeslagen weg. De oorzaak weer aan iets buiten jezelf wijten is in zo’n situatie makkelijk. De tweede waarschuwing was krachtiger, een hartinfarct met hartstilstand. Dat was pas het moment dat het kwartje viel. Wat toen volgde waren jaren van leren. Leren hoe de krachten van het universum werken.
Diepgaande beleving van het proces leidde tot inzicht in mijzelf en daardoor ontstaat vanzelf ook inzicht in de tegenpool - inzicht in de wereld buiten ons. Inzicht in het leven en inzicht in onszelf reikt ons de kennis die nodig is om de weg omhoog te vinden. Alles draait om het besef dat “verlichting” bereikt kan worden door de weg die het ego laat oplossen. Elke handeling tot controle, tot verwerving van wat dan ook zorgt er voor dat we ons aan het lagere binden. Iedere handeling die we doen uit onpersoonlijk handelen, maakt ons lichter en brengt een beetje licht op ons pad.
Een van de dingen die we moeten beseffen is dat ons leven hier op aarde niet gegeven is om belangrijk te worden in de politiek, of om rijk te worden, of om dictator van een land te worden, of en vul zelf maar in waarom dat je denkt hier te zijn. Natuurlijk je wordt geboren in een bepaald milieu bij bepaalde ouders en dat is je vertrekpunt. Je gaat naar school – althans hier in het westen, je krijgt een baan en tot voor kort was het normaal en logisch dat je trouwde en kinderen kreeg. Tegenwoordig is dat in het westen omgebogen in het volgen van je ego. Trouwen kan nu ook met iemand van hetzelfde geslacht, zelfstandig wonen kan ook, eigenlijk wordt iedere vorm van samenleving geaccepteerd, omdat het een vervulling van het ego is. Het motto van de westerse samenleving is groei, eeuwige groei, dus in je baan promotie, meer verdienen, meer uitgeven, want het geld moet rollen. Als geld niet meer rolt heb je een crisis, zoals nu.
Probeer te bedenken dat het vertrekpunt – je ouderlijk huis – je basis is. Daarvandaan kun je om je heen gaan kijken. Registreer wat er in de wereld gebeurt, registreer hoe je zelf op de gebeurtenissen reageert. Kijk naar je gevoel, kijk naar je emoties – maaaaa…..r doe er niets mee. Probeer te ontdekken dat iedere emotie of uiting van gevoel die je in de wereld ziet, ook in jou zelf aanwezig is. In ieder mens wat op deze wereld geboren wordt bevindt zich alles wat in het hele universum aanwezig is. Hebzucht, moord en doodslag, verkrachting, pedofilie, alles, maar dan ook alles in het universum maakt deel uit van de mens. Het zit in je, je kunt het voelen en ervaren. Daarom is het ego zo gevaarlijk. Het ego luistert niet naar de overige zintuigen van de mens, het ego plaatst zich aan de top van alles en denkt te heersen. Het kan ook heersen, maar de prijs is hoog. Als het ego bedenkt dat het legitiem is dat het doel de daden rechtvaardigt hebben we een verschrikkelijke oorlog. Als het ego denkt dat het legitiem is om een vrouw te verkrachten omdat ze het zelf uitdaagt, dan hebben we het over de onderwerping en vernedering van een ander mens. Besef tot in het diepste van je ziel dat er geen enkele rechtvaardiging bestaat voor het handelen van het ego. Het ego dient ondergeschikt te zijn en niet de heerser.
Terugdringen van de heerschappij van het ego opent de weg naar binnen. Die weg opent hele nieuwe werelden, mogelijkheden en krachten. Die weg zal absoluut gesloten blijven voor mensen die menen het leven te kunnen misleiden. Geen enkele truuk zal het raam op het universum en haar mogelijkheden openen. Chemische of natuurlijke stoffen die toch uitzicht bieden doen meer kwaad dan goed en zal de mens die ze gebruikt volledig uit balans brengen. De weg die deze mensen moeten gaan zal vrijwel onmogelijk in het huidige leven gecorrigeerd kunnen worden. De volledig gerealiseerde mens is inderdaad goddelijk en naar het evenbeeld van God.
Maar zoals met alles in de natuur en het universum, niet alle zaden komen op en als ze opkomen zal niet iedere plant volgroeien. Niet ieder spermazaadje wordt een mens en niet ieder mens wordt een God, maar de potentie is er wel. Het Goddelijke is een belofte en als eenmaal één mens het heeft kunnen realiseren, dan kan daarna in principe iedereen die weg volgen. De enige voorwaarde is dat die weg in alle oprechtheid en bescheidenheid gelopen wordt. Niet hoogmoed, maar deemoed is het motto. Niet vooraan willen staan, maar iedereen voor laten gaan en afwachten of er voor jou nog iets over blijft. Vreugde beleven als een ander realiseert. Sport en spel gaan niet om het winnen maar om de teamgeest, offers brengen om het team hogerop te krijgen. Niet om het geld naar een andere club, maar om de vreugde van het spel met de collega’s.
Hoe anders is het als we naar de wereld kijken. Kijken naar de wereld brengt ons intens verdriet. Al het leed wat de mensen elkaar aandoen, het gelijk wat iedereen denkt te hebben en daarmee zijn daden rechtvaardigt. De stilte van de schepping is verworden tot een donderend lawaai van egoïsme, van bloed en tranen. De wereld verdient een reiniging en zoals in de natuur na een zomerse bui alles nieuw en fris wordt, zo zal de aarde zijn na de reiniging.
Na de reiniging zal de resterende mensheid op een hoger plan leven. Een nieuw tijdperk zal beginnen en voor lange tijd zal er vrede en vooral Liefde heersen. Want het is LIEFDE, uitsluitend universele LIEFDE die de wereld door dit ogenblik in de geschiedenis heen loodst.
De Wederkomst van Christus houdt veel mensen bezig, doch besef tot in het diepste van je Ziel, dat de geschiedenis zich niet als het bekende zal herhalen, noch als denkbeeld, noch als idylle. De Wederkomst zal komen als iets Nieuws en zal het nog niet geopenbaarde vestigen in de menselijke sfeer. Alleen de bereidheid die zich diep in het binnenste van de mens bevindt zal het merkteken zijn wat de bokken van de schapen zal scheiden.
Er wordt ook veel gesproken over het merkteken van het beest; de mensen zouden een chip ingeplant krijgen, waarmee ze slaaf zouden worden van de staat. Niemand hoeft slaaf te zijn, niemand is slaaf en niemand kan slaaf worden. Je wordt alleen maar slaaf doordat je de bereidheid mist het offer te brengen wat van je verlangd wordt. Je hebt iedere dag opnieuw de keuze om te kiezen voor het leven of voor de dood. De keuze is aan jou. Jezus leefde als eerste voor wat van ons verlangt wordt en net als hem zal het ons zwaar vallen. Omdat hij de eerste was, was het voor hem veel zwaarder. Met zijn “Uw Wil geschiedde” en “In Uw handen beveel ik mijn geest” offerde hij de schijnautonomie van het “ik”. Wij kunnen doen wat wij willen, of niet laten kunnen, eens sterven wij en in dat sterven wordt ons afgenomen wat wij niet vrijwillig gaven.
Simon
|
