Het staat vast, dat de mensen met slechte instincten veel groter in aantal zijn dan die met goede. Daarom bereikt men betere resultaten, als men de mensen met geweld en bangmakerij regeert dan met geleerde uiteenzettingen. (Illuminatie Protocol)
Inleiding
Er verschijnen steeds meer berichten in de media dat “men” het zat is dat ambtenaren, politieagenten, brandweer en andere medewerkers van hulpdiensten agressief bejegend worden. De roep om hardere straffen, lik op stuk beleid wordt steeds luider. Er moet meer controle komen, er moet harder opgetreden worden, zero tolerance beleid. Dat is de kretologie die steeds meer aandacht krijgt. Het lijkt goed te zijn om dat geweld te bestrijden. Niemand kan daar immers tegen zijn. Wat je niet hoort is de roep om onderzoek naar de oorzaken van het geweld. Er wordt alleen gesproken over de raddraaiers en nooit over de oorzaken. Men komt niet verder dan het publiekelijk benoemen van bepaalde buitenlandse groepen. Dat daarmee de haat tegen anders denkenden, andere culturen en geloven wordt aangewakkerd, is kennelijk niet belangrijk.
Men bereikt met deze berichtgeving twee zaken:
- Er wordt angst opgewekt. Hulpverleners en ambtenaren verwachten steeds vaker geconfronteerd te worden met geweld
- Er wordt haat opgewekt. De benoemde groepen worden argwanend naar elkaar en willen in toenemende mate niets meer met de andere groep(en) te maken hebben. Meer agressie en geweld ligt op de loer.
In schril contrast hiermee staat dan de kerstboodschap van “onze” koningin. Zij roept in die toespraak op tot naastenliefde, begrip en tolerantie voor minderheden. Ook is zij de mening toegedaan dat de samenleving grover in de taal wordt.
De toespraken en zaken die via de media de massa bereiken bevatten woorden en termen waar niemand tegen kan zijn. Als dan een figuur als Wilders als door een naald gestoken reageert, krijgt hij half Nederland over zich heen. Toch verdient zowel de toespraak van Beatrix, alsmede het toegenomen geweld tegen burgers een nader onderzoek. Het is te naief om te veronderstellen dat we met meer controle en steeds zwaardere straffen de doos van Pandora gesloten kunnen houden.
Dat men dit toch van plan is blijkt uit verschillende ontwikkelingen, waarin zoals gewoonlijk de Verenigde Staten van Amerika weer voorop lopen. Haliburton de multinational van Dick Cheney heeft al enkele jaren geleden de opdracht gehad om concentratiekampen binnen de landsgrenzen van de VS aan te leggen. Langzamerhand komen de gegevens naar buiten dat al een aantal jaren aan dit soort kampen gewerkt wordt. Kennelijk weten regeringen meer dan zij kwijt willen. De bevolking mag zich dus aan de andere kant gaan voorbereiden op massale detenties.
Op Bilderberg bijeenkomsten worden dan wel geen wereldschokkende overeenkomsten gesloten, zoals oud minister Brinkman in een interview uitdrukkelijk bevestigde. Je moest hem op zijn blauwe ogen geloven, er worden geen overeenkomsten afgesloten op Bilderberg bijeenkomsten, zij hij. Nu ben ik best wel bereid om te geloven dat dit ook zo is. Het werkt nu eenmaal anders in deze wereld. Het gaat er in deze wereld om wie je kent en niet wat je kent.
Mensen van gelijke signatuur die bij elkaar komen, komen bij elkaar om te praten over verschillende zaken en te horen hoe er onderling over die zaken gedacht wordt. Na de bijeenkomst werkt iedereen in de richting van de consensus. Dus als de teneur van een onderwerp is dat men verwacht dat de bevolking meer weerstand gaat bieden tegen bepaalde maatregelen, dan zal iedereen daar zijn eigen geëigende maatregelen tegen treffen. In de bijeenkomsten van de clubjes die wel besluiten nemen wordt de consensus als uitgangspunt voor de besluitvorming genomen en dat leidt dan automatisch tot bepaalde berichtgeving in de media, wat weer leidt tot aanname van bepaalde wetten en opdrachten aan de uitvoerende machten.
We moeten niet zo naïef zijn om te veronderstellen dat de agressie van mensen uit het niets komt. Jarenlange wetgeving, berichten in de media, noem maar op hebben er voor gezorgd dat er steeds meer onbehagen is onder het volk. Daarna wordt de controle en de greep op de bevolking ook steeds sterker. Het is beslist al lang van tevoren door de deelnemers van bijvoorbeeld de Bilderberg voorzien.
Als dan de koningin oproept tot tolerantie, hoe moeten we dat dan beoordelen?
Zoals gezegd, is er niets tegen tolerantie, maar daar zit het probleem ook niet. Het probleem in de wereld is GERECHTIGHEID. Het gaat niet om recht en rechtspraak, ook niet om begrip of tolerantie. Zonder gerechtigheid is er geen vrede in de wereld en daar zit hem nu juist de kneep. Deze wereld met inbegrip van Nederland zit vol onrecht en welke regering ook aan het bewind is, het onrecht neemt alleen maar toe. Er is een hemelsbreed verschil tussen wat machthebbers zeggen en wat machthebbers doen. Zonder gerechtigheid is er geen vrede.
Gerechtigheid
Met gerechtigheid bedoelen we dat mensen recht krijgen zonder dat daarom gevraagd of geprocedeerd hoeft te worden. Dat als het zogenaamde algemene belang voorrang moet krijgen en mensen daardoor van hun grond af moeten, dat zij dan een rechtvaardige vergoeding krijgen en een behoorlijk alternatief. Beseffen de mensen die een streep over een kaart trekken wat zij de mensen die het betreft aandoen? Beseffen ambtenaren hoe het op de bevolking overkomt als mensen een brief thuis krijgen waarin staat dat de Gemeente haar voorkeursrecht voor het huis en de grond die zij bezitten uitspreekt? Na zo’n brief kan men zijn huis niet meer verkopen, is men afhankelijk van ambtenaren geworden en moet men maar afwachten waar men komt te wonen.
Gerechtigheid is jarenlang de mensen voorhouden dat het beter gaat met de economie, maar dat salarisverhogingen niet kunnen omdat de concurrentiepositie anders te veel verzwakt. Tegelijk horen diezelfde mensen dat de top van het bedrijf waar zij werken met inkomensstijgingen van 30 tot 100 % naar huis gaat. Zij worden geconfronteerd met een politiek die zichzelf een verhoging wil geven van 30%, want dat is markt conform. Maar zodra een bedrijf zijn productie overbrengt naar een laag lonen land worden er wel hele groepen ontslagen. De top van het bedrijfsleven klaagt dat het personeel zich niet verbonden voelt met het bedrijf, maar zelf veranderen ze iedere paar jaar van baan, voeren reorganisaties door ten behoeve van de aandeelhouders en willen dat de mensen onderaan zich solidair voelen met het bedrijf.
Als de gulden door de Euro wordt vervangen stijgen de prijzen exponentieel. De regering zegt dat het niet waar is en komt met cijfers die nauwelijks afwijken van de inflatie. Wat zij er niet bij vermeld is dat de inflatie gemeten wordt met een bepaald standaard pakket aan producten en als de inflatie te hoog dreigt te worden, veranderen zij het mandje met producten zodat het cijfermatig weer netjes klopt en iedereen weer zand in de ogen gestrooid kan worden.
De politiek komt na 2001 in hoog tempo met een aantal wetten tegen het terrorisme. Het vreemde is dat er geen enkele dreiging is in Nederland. In de tijd van de Molukkers in de jaren 1970 was er wel een reële dreiging. Ook was er in die periode in Duitsland een groep actief die politici doodde. Toen was er een reële dreiging, maar in 2001 en daarna is er nauwelijks een reële dreiging geweest in Nederland. De politiek probeert ondertussen consequent vol te houden dat we naar achtergelaten tassen moeten kijken en mensen in de gaten moeten houden, want het gevaar ligt op de loer. Elke actie van de politie waarin een trein, een vliegtuig, of wat nog al niet meer wordt doorzocht, wordt breeduit in de media uitgemeten. Ondertussen maken ze de mensen wel achterdochtig en angstig. Wie kun je nog vertrouwen in zo’n wereld? Moet je je buurman misschien aan gaan geven omdat je daar van die vreemde geluiden vandaan hoort komen?
Al die angst die opgeroepen wordt levert dan ons identiteitsbewijs op wat iedereen vanaf 14 jaar moet kunnen tonen. Het zou om de veiligheid van ons land gaan, zeggen ze, maar ondertussen levert het kapitalen aan boetes op en de veiligheid neemt af zeggen ze. Er is steeds meer radicalisering dus moeten er steeds meer maatregelen komen. Maar niemand stelt de vraag hoe mensen zich voelen als ze zonder enige reden aangehouden worden en hun identiteitsbewijs moeten tonen. Natuurlijk, de agent doet alleen maar zijn werk en je mag het hem niet aanrekenen, maar het is toch op zijn minst begrijpelijk dat mensen het niet meer snappen en agressief reageren. Het mag niet, het hoort niet, maar het gebeurt wel. Het draait alleen maar om gerechtigheid.
De achterdocht, de angst die opgeroepen wordt, de wetten die aangenomen worden, sommigen in de politiek worden er kwaad om als je het zegt, maar verdomd het lijkt de bezetting wel van 1940-1945. Natuurlijk, het is niet hetzelfde als toen, je bent nog “vrij”, maar dat ben je alleen maar als je binnen het paadje van de wetten blijft en dat paadje wordt wel steeds smaller. Zonder identiteitsbewijs kun je niet reizen – althans niet naar het buitenland – en vanaf volgend jaar ook binnen Nederland niet als je met het openbaarvervoer reist. Je kunt geen bankrekening openen, je kunt geen betalingen verrichten, en ook geen werk krijgen. Hoezo vrij? En als je aangehouden wordt zonder identiteitsbewijs beland je in de cel. En de echte terrorist? Zou die last hebben van deze maatregelen? Welnee, die heeft wel een vervalst of echt identiteitsbewijs en hij zorgt er ook wel voor dat altijd op zak te hebben. Een terrorist lijkt wel gek om het risico te lopen om aangehouden te worden zonder zo’n lullig vod. Hij zal het altijd wel bij zich dragen. En als de politie nu al niet iemand kan herkennen die op de foto van het identiteitsbewijs staat, hoe moeten ze een terrorist dan herkennen? Kortom, het is de gewone man die zo als gewoonlijk het pispaaltje is. De gewone man mag betalen, eerst voor het maken van een identiteitsbewijs en daarna voor de keren dat hij het vergeet bij zich te dragen. Wie noemde dit rechtvaardig?
Het gaat om het gevoel, dat de gewone burger uitgeknepen wordt als een citroen. Hij mag betalen, steeds meer voor de energie (het gas wat gratis uit de grond kwam van Nederland), terwijl de staat en de NAM en dus de Shell, er kapitalen aan verdienen. Benzine wordt onbetaalbaar, voedsel wordt duurder, zieken verzekeringen worden duurder maar geld voor de oude dag is er niet meer, daar mag je ook weer aan mee betalen – op dit moment betalen 65 plussers al voor 30% mee aan hun eigen pensioen. Heel je leven betaald en dan nog een keer als ze uit moeten keren. Maar er zit wel meer dan 150 miljard in de kas van alleen al het ABP. De algemene ziekenverzekering die er was moest zonodig geprivatiseerd worden. Nu is het geprivatiseerd. Is het beter en goedkoper geworden, welnee. Het eerste jaar was een lokkertje, het tweede jaar werd het duurder en daarna wordt het duurder en slechter. Nu al worden vergoedingen beperkt en wordt de prijsstijging weggemoffeld achter het eigen risico. Duizenden zijn onverzekerd, oh ze moeten een behandeling krijgen, maar hoe lang nog? Verzekeringen moeten winst maken en die zullen heus niet eindeloos behandelingen van onverzekerden gaan vergoeden.
Het gaat om het gevoel van rechtvaardigheid als je hoort dat topfunctionarissen van vrijwillige organisaties zoals de Zonnebloem en de Hartstichting 200.000 en meer aan salaris ontvangen, terwijl de hele stichting alleen maar kan bestaan dankzij al die vrijwilligers die belangeloos en kosteloos het geld op lopen te halen, dat daarna dan in de zakken van de top verdwijnt. En dan vinden ze het gek dat mensen door het horen van deze zaken gevoelens van onbehagen krijgen. Dat daarover gepraat wordt in het café en op het werk en dat mensen daarover de pest in krijgen.
De detentiekampen die aangelegd worden zijn er dus alvast omdat “men” Weet dat de mensen vroeg of laat in opstand zullen komen. Wanneer is het genoeg geweest, hoever hun je gaan met bedrog en oneerlijkheid. Hoever kun je een volk uitknijpen voordat ze het niet meer neemt.
Daarom is de toespraak van Beatrix misplaatst. Zij verwijst enerzijds naar tolerantie en verharding, maar vergeet te vermelden dat zij zelf als de zichtbare vertegenwoordiger van de macht niet rechtvaardig handelt. Zij handelt in veel gevallen vanuit een positie die zich boven de wet verheft. Dat ze dat doet is natuurlijk logisch, want ze wil niet dat algemeen bekend wordt wat er allemaal afspeelt. Zo houdt zij de privé archieven angstvallig gesloten. De media zwijgt ook als het graf en dus moeten we het hebben van informatie uit tweede en derde hand. Beatrix als vast lid van de Bilderberg heeft daar alleen maar een bijeenkomst overgeslagen toen ze moest revalideren vanwege haar knie. Horen we iets over deze bijeenkomsten, waar de absolute top van de wereld samenkomt? Geen woord erover verschijnt in de pers en we moeten Brinkhorst op zijn blauwe ogen geloven dat er alleen maar gekeuveld wordt.
De opstand
Deze mensen laten zich uitsluitend leiden door hun bekrompen verlangens, hun bijgelovige beschouwingen, hun gebruiken en overleveringen en hun intuïtieve principes; zij zijn de speelbal van de strijdende partijen, die zich zelfs tegen de verstandigste, overeenkomst verzetten. Illuminatie Protocol
Er is echter een aanzienlijke groep van de bevolking die niet of weinig geschoold is en dus ook minder geïndoctrineerd is. Je vindt vaak, hetzij onbehouwen, een gevoel voor gezond verstand en hart terug bij deze mensen. Maar het idee van minderwaardigheid door de constante overheersing van de macht en de daaruit voortkomende machteloosheid en frustratie kan dikwijls leiden tot hoogoplopende discussies en emotionele toestanden en zelfs tot agressie leiden. Dat komt ook doordat ze eerlijk en direct zijn. Recht voor zijn raap. Je vindt veel verzet tegen de macht in de wereld en die ligt uiteraard niet bij de elite, maar wel bij het gewone volk.
Maar het verzet is niet per definitie een hoopvol fenomeen en vaak eerder een daad van emotie, machteloosheid en wanhoop, dan van echt gezond en evenwichtig verstand. Vanuit angst kan het leiden naar frustratie, haat, wraak en fascisme en dus ook naar geweld. Een logische reactie is vanuit die ontevredenheid dat mensen altijd naar een zondebok gaan zoeken om hun frustraties op af te schuiven eerder dan dat zij zelf proberen hun problemen op te lossen. Daarom vind je ook veel racisme naar minderheidsgroepen toe. Regeringen werken dit ook sterk in de hand doordat in de media breeduit wordt gemeten welke bevolkingsgroep en welk geloof – verantwoordelijk is voor de daden die gepleegd worden. Er is altijd wel een jood, neger of moslim verantwoordelijk voor de ellende van anderen, wat natuurlijk belachelijk is. Toch ontstonden de eerste tekenen van verzet in de jaren 60. Burgerlijke ongehoorzaamheid zag je bij studenten, vredesbewegingen, flower-power, feministen, Black Panthers enz.
De jaren 60 was het startpunt en nu bijna 50 jaar later is het verzet en de bewustwording alleen maar sterker geworden en het gaat nu door totdat de gehele aarde bevrijd is. De macht schrok zich toen wel een hoedje want dat waren ze helemaal niet gewend. De jeugd begon zijn haar te laten groeien en stoned rond te lopen op blote voeten en gescheurde jeans en trok massaal naar India op zoek naar zichzelf.
Natuurlijk waren de opstandelingen in de Derde Wereldlanden zoals die verenigd waren in de arbeiders en boerenbewegingen en vooral gewapende militaire revolutionaire vrijheidsstrijders ook geen lieverdjes, maar wat wil je? Als je wanhopig bent en niet meteen een uitweg ziet, grijp je al snel naar de wapens, gewoon om je te verdedigen en dan wordt je al snel dezelfde als de onderdrukker. Beiden zijn even dom. Dat is de reden dat een volksopstand nooit ofte nimmer zal lukken, want je houdt je bezig met de verkeerde dingen. Je gaat in op provocatie. Dat is vragen om moeilijkheden, want hoe je het ook went of keert, de oorlog aan een supermacht is niet te winnen, want die zijn gewoon veel sterker. Oorlog is oorlog. En wie vechten wil kan dat altijd. Er is altijd wel een tegenstander en nooit zul je een oorlog kunnen winnen, aan welke kant je ook staat.
Dus die boeren en die onderdrukte volken weten nooit echt waar ze aan beginnen. Aangezien ze ook niet het fijne van de zaak kennen beseffen ze niet tegen wie ze het opnemen. Ze weten niet hoe machtig uitgerust en georganiseerd hun tegenstander is. Dus die strijd is dus bijvoorbaat al verloren en brengt alleen maar pijn en verdriet met zich mee. Het doet eerder denken aan ongewilde zelfmoord. Vrijheidsbewegingen, socialistische regeringen die een rechtvaardiger democratie voorstaan, het zal allemaal op termijn gedoemd zijn te falen want je bent weer met een ‘systeem’ bezig.
Je zal je misschien hebben ontdaan van je vroegere onderdrukker maar dan moet toch weer alles opnieuw beginnen en waar een organiserende top is, een nieuwe regering, is altijd vroeg of laat onenigheid. Altijd zullen er wel mensen worden aangetrokken die misschien met de beste bedoelingen, later toch de mogelijkheden voor zichzelf beginnen te zien en corrupt worden. Dan spreken we gewoon van een wisseling van de macht, van onderdrukker. Kijk naar Venezuela en je ziet wat er gebeurt als de arbeiders aan de macht komen. Of nu de ene groep onderdrukt wordt of de andere, het maakt niets uit.
Een regering heeft het kenmerk dat ze een bevolking moet besturen en organiseren om het land zo in een welvaartspositie te brengen. Maar dan, indien zo’n overname zou lukken, moeten die mensen toch weer hard werken en gehoorzamen aan allerlei wetten en verplichtingen opgelegd door anderen (de nieuwe regering) en dat zal altijd opnieuw leiden tot ontevredenheid en frustratie. Ze begrijpen gewoon het principe niet. De Macht is hier al sinds mensenheugenis. Zij zijn de meester-dieven hier. Dus als je hun logica volgt, is het heel aannemelijk dat ze constant waakzaam zijn en dat dat zo blijft. De VS. bijvoorbeeld, vraag het aan het Pentagon, is 24 uur op 24 in oorlog. Daarom is het ook zo’n machtige organisatie.
Daarom is er ook zo iets als een ministerie van defensie (vroeger ‘oorlog’). Het Pentagon, geheime inlichtingendiensten, trainingskampen enz., het is hun wereld. Zij zijn hier de baas. Dus als er een land op het onzalige idee komt om zich daarvan los te maken en voor zichzelf te beginnen komt dat in hun ogen, neer op ‘stelen van de baas’. Het is hetzelfde als een klein gangstertje heel naïef op een internationale maffiaconferentie zegt “jongens, ik hou het voor bekeken. Ik ga voor mijzelf beginnen en van nu af neem ik de controle over. Dat mag toch hè?” Ja, dag Jan. Net zoals die maffiabazen allemaal samen eens smakelijk in de lach schieten om daarna de nieuwgeboren clown neer te schieten, zal de wereldmacht dat ook niet toestaan en de verrader een afstraffing geven.
Als wereldorganisatie is het een beetje onnozel om zomaar eens toe te geven en te zeggen: “vooruit dan maar. Maak er iets van en als je iets nodig hebt roep je maar”. Zo denken zij niet. Het is geen liefdadigheidsinstelling hè? Dat is niet de naam van het spel. Het gaat om winnen en als je aan het winnen bent zou het nogal dwaas zijn om anderen wat groeiruimte te geven. Waar het op aan komt is je macht te blijven uitbreiden en iedereen aan je gezag en autoriteit te onderwerpen. En dan moet je wel meedogenloos te werk gaan want anders kom je er niet. Elke vorm van groei van de andere spelers is gewoon onaanvaardbaar omdat dat betekent dat jouw macht in het gedrang komt en dus een bedreiging vormt. Dus is “zero tolerance”, het spel dat er gespeeld wordt. Het is pure oorlog.
De macht zit in een onwetendheid van jewelste en omdat ze niet beter weten, menen ze gewoon dat ze in het volste recht zijn. Ze zijn er zelfs van overtuigd. Anderen die hetzelfde doen, worden altijd als potentiële dieven gezien.
Dus als zo’n Derde Wereld land onafhankelijk wil worden is het een normale reactie om als oorspronkelijke Heerser te zeggen: “Hela hola! Dat grapje gaat hier niet door. Dit is ons spel en het wordt volgens onze regels gespeeld”. Stel dat zo’n land echt onafhankelijk word, het zou niet lang overleven in zo’n vijandige wereld waar iedereen tegen hen is en dat zou betekenen dat ze toch ook op termijn hetzelfde controlespel moeten spelen als de anderen. Je zit toch altijd weer met een systeem. Een regering. Ook al is het deze keer een democratische. En zoals gezegd, is dat systeem nooit bedoeld om het de mensen aangenamer te maken en ze te bevrijden. Ook al denkt iedereen van wel. In tegendeel. Het was bedoeld om zo snel mogelijk zoveel mogelijk uit de grond te halen, onder het mom van ‘vrijheid’. En mensen die onder dat juk uit willen denken natuurlijk in verheven termen als ‘vrijheid en gelijkheid voor iedereen’, gewoon omdat dat nu net hetgeen is dat ze in het oude systeem misten en waar ze onderuit willen.
Maar ze vergeten dat, eenmaal die nobele revolutie gelukt is, alles toch gereorganiseerd en geregeld moet worden en dan begint het hele spel opnieuw. Dan begint hun overheersing, en zo blijven we natuurlijk bezig. Het zijn allemaal heel nobele dingen en het is heel begrijpelijk om je onder tirannie uit te willen wurmen, maar uiteindelijk komt het gewoon neer op een verandering van gevangenis. De revoluties en opstanden hebben dus maar één ding voor ogen: Vrijheid. Maar kennen ze wel vrijheid? Weten ze wel waar ze zich naar moeten richten? Neen, ze weten het niet en daarom zal een (gewapende) revolutie of een systeem de mens nooit vrijheid geven. Dat is een grote illusie.
Vrijheid
Wij waren de eersten, die het volk eenmaal de woorden vrijheid, gelijkheid en broederschap toewierpen, woorden, die sindsdien zoo dikwijls door onwetende papegaaien werden nagebrabbeld, die, door deze lokstem van overal vandaan aangetrokken de welvaart van de wereld, de ware persoonlijke vrijheid, die eens zoo goed tegen den druk van het gepeupel beschermd was, alleen maar verstoorden. Mensen, die zichzelf voor verstandig hielden, beseften den verborgen zin van deze woorden niet, voelden niet de tegenstrijdigheid daarin. Zij zagen niet, dat er in de natuur geen gelijkheid is, dat de natuur de ongelijkheid van het verstand, van het karakter, van het vernuft, in afhankelijkheid van haar wetten heeft geschapen. Deze mensen hebben niet begrepen, dat de massa een blinde macht is, dat door haar gekozen parvenu’s in de politiek net zoo blind zijn als de massa zelf, dat de ingewijde, ook als hij een domkop is, regeren kan, terwijl de niet-ingewijde, al is hij een genie, van de politiek niets begrijpt. Dit alles is den niet-ingewijde ontgaan. Illuminatie Protocol
Echte vrijheid is iets heel individueels. Het gaat over vrijheid van angst en vrijheid van verlangen. En vooral gaat het om kennis hebben over de menselijke aard en de bedoeling van het leven. Het gaat over geluk en vrij genieten. Bewustzijn. En dat zal je nooit vinden in een systeem of door een revolutie.
Onder een systeem moet je werken om te overleven omdat je niet beter weet. Je weet niet hoe het anders kan. En niemand kan er vrijgelaten worden om te doen wat hij wil, want anders kun je nog moeilijk van een systeem spreken. In een vrije wereld moet je gewoon niks en mag je alles. Maar om tot dat inzicht te komen moet je heel veel beperkte overtuigingen achter je laten en veel simpeler gaan denken. Jullie kunnen gewoon geen simpele dingen aannemen omdat jullie je gewoontegetrouw richten naar moeilijke dingen en denken dat de antwoorden daar liggen.
Als je tegen een systeem protesteert of dit of dat eist van de regering, omdat je niet content bent en niet meer met je wil laten sollen, dan is dat allemaal heel nobel en zo, maar uiteindelijk erken je het gezag van die regering dan toch nog altijd, want je eist of vraagt iets aan hen. Je vraagt hun toestemming. En dat is nu net het probleem. Je hebt aan niemand iets te vragen. Zolang je het wel doet geef je het systeem bestaansrecht, en hoe je het ook went of keert, het hangt dan van hun af of je het krijgt of niet. En zo houd je het systeem zelf in stand.
Je als groep losscheuren van een systeem om “De Vrijheid”te ervaren is kinderachtig en naïef. Iedereen, elke ziel, in het bewustwordingsplan heeft zijn eigen agenda en tempo om dat vroeg of laat te bereiken. Dat is dus iets heel individueels waar je anderen niet voor nodig hebt. Dat is nu eens iets waar je helemaal alleen door heen moet. Het is ondenkbaar na een geslaagde revolutie een menigte toe te speken en te zeggen: “En nu beste mensen, zijn we allemaal vrij”. Maar dat is niet de vrijheid waar we hier van spreken.
Simon
|
