| Vrede op Aarde |
|
|
|
| Geschreven door Simon |
| zondag, 28 maart 2010 11:27 |
Het is niet moeilijk te houden van mensen die ook van ons houden.Het is veel moeilijker te houden van mensen die haten. Maar zijn niet alle grote dingen moeilijk? Als we echt willen dan is vrede in ons hart haalbaar. Vrede is de weg der waarheid. Wie de waarheid verbergt is bezig een oorlog te ontketenen. Iedereen die beweert dat het in het belang is van de staat om dingen te verbergen is bezig een maatschappij te creëren waar ik niet in wil leven. Leugens zijn de voorbode van geweld!
Onze regering neemt zonder meer aan dat wat Amerika doet, ook goed zou zijn voor ons. Maar Amerika besteedt een immens groot bedrag per jaar aan wapens. Het is niet gepast om in de Tweede Kamer vragen te stellen over de oorlog in Afghanistan. Dat we er heen gingen om iets op te bouwen en dat steeds meer blijkt dat we daar niet aan toekomen en steeds meer moeten vechten, daar mag niet over gesproken worden. Willen wij leven in een land met een regering die op deze wijze met het begrip menselijke maat omgaat?
Saddam is ter dood veroordeeld en opgehangen. Hoewel ik geen enkele behoefte voel om het leed dat hij mensen aangedaan heeft te verdedigen, gaat het er om dat wat het westen Irak aan doet, in niets verschilt met wat hij de mensen aandeed. Het gaat alleen maar om de hebzucht van die mensen die alles al hebben. Daarvoor moeten duizenden anderen met hun leven betalen. Willen wij leven in een wereld, in een land die zo met de waarheid en de menselijke maat omgaat? Sinds de atoombom is het duidelijk geworden dat de oorlog geen regels meer kent. Waren er tot dan nog de regels van het oorlogsrecht, sinds de atoombom op onschuldige burgers is gebruikt, is de oorlog zonder regels. CIA vluchten, waarbij mensen gevangen worden genomen, en naar andere landen gebracht om bestaande wetten te ontduiken, en iedereen zwijgt. Willen wij leven in een wereld, in een land die zo met de waarheid en de menselijke maat omgaat? Ik wil dat iedereen op aarde hetzelfde recht heeft om te leven zoals als wijzelf. In plaats van te verlangen dat iedereen die zogenaamd gevaarlijk is te doden, zouden de wijze mensen hun gave moeten gebruiken om manieren te vinden om met deze mensen om te gaan. Het zou ons sieren voor eenmaal in de geschiedenis te kiezen voor het juiste. We staan op een punt in de geschiedenis waarin iedereen duidelijk kan zien dat het egoïsme nauwelijks verder kan groeien. Met het egoïsme groeit de afgunst, de haat, de onverdraagzaamheid en het geweld. Wanneer zullen we inzien dat deze factoren onlosmakelijk verbonden zijn met de economische groei. De economische groei zorgt voor de hebzucht, voor de verschillen tussen arm en rijk en het holt tegelijk de warmte, de liefde en de naastenliefde uit. De privatisering van de zorg, zorgt voor winstbejag. Het laat de weinigen aan de top baden in weelde, maar de gebruikers van de zorg staan in de kou. Zij moeten steeds meer betalen voor steeds minder kwaliteit en krijgen steeds minder echte aandacht en liefde; de ingrediënten die zo noodzakelijk zijn in die zorg. Vrede op aarde is alleen mogelijk als we weer naar de menselijke maat terug gaan, als we weigeren te bezitten wat 90 % van de aardebewoners wordt ontzegd. Zeg eens nee tegen economische groei die ten koste gaat van anderen. Zeg eens nee tegen een regering die geld wil uitgeven aan offensieve wapens. Zeg eens nee tegen een regering die toestaat dat mensen die ons niets gedaan hebben, worden gedood. Zeg eens nee tegen de absurditeit van een groeiende economie, met een toenemende welvaart welke -paradoxaal genoeg – ook een toenemende armoede tot gevolg heeft. Misschien als we eens echt stil zouden staan bij bovenstaande en met zijn allen zouden zeggen: “Genoeg is genoeg!†Misschien dat dan de vrede een stapje dichterbij zou komen. Vrede op aarde. Ik wens iedereen voor het komende jaar een glimpje licht zodat er ruimte komt voor Liefde en Verbondenheid tussen de mensen. In Liefde en Verbondenheid |
| Laatst aangepast op zondag, 28 maart 2010 12:23 |