|
Geschreven door Kahlil Gibran
|
|
zondag, 28 maart 2010 09:52 |
|
“Al was de wereld datgeen waar de dichters van droomden, al werd alle onheil weggevaagd en alle pijn beëindigd, al kon elke vreugde intenser worden, en alle schoonheid vervolmaakt, zelfs als alles hier tot het toppunt van perfectie werd verheven, dan nog zou de ziel zich vervelen en – wanneer het bevrijd zou zijn van alle lagere verlangens - zou het zich er van afwenden. Deze dualistische Aarde is voor de ziel een gevangenis geworden. Hoe mooi dit ook mag zijn versierd, de ziel verlangt naar de vrije en ongelimiteerde sferen buiten de hem omringende muren. En zelfs het zogenaamde hemelse zomerland, het kan de ziel even weinig bekoren als de materiële sfeer, zodat de ziel ook daar verveelt raakt. Deze hemelse geneugten hebben hun aantrekkingskracht volledig verloren. Mentale en emotionele genoegens schenken niet de minste bevrediging. Want ook deze komen en gaan, vergankelijk als ze zijn, als de waarnemingen van de zintuigen zelf; zij zijn beperkt, voorbijgaand en onbevredigend. De ziel heeft genoeg van al die veranderingen en schreeuwt vanuit een diepe wereld-moeheid luid om Bevrijding.†- Boeddha
|
|
Lees meer...
|
|
|
Ego – Het onechte centrum |
|
|
|
|
Geschreven door Osho
|
|
zaterdag, 27 maart 2010 23:12 |
|
Het eerste wat begrepen moet worden is wat het ego echt is. Een kind wordt geboren zonder kennis, of enig bewustzijn van zichzelf. En wanneer een kind geboren wordt is het eerste wat hij gewaar wordt, niet zichzelf; het eerste wat hij gewaarwordt is de ander. Het is natuurlijk, omdat de ogen naar buiten gericht zijn, de handen raken anderen, de oren luisteren naar anderen, de tong proeft het voedsel en de neus ruikt de buitenkant. Al deze zintuigen richten zich naar buiten.
Dat is wat geboorte betekent. Geboorte betekent in deze wereld komen, de wereld van de buitenkant. Dus wanneer een kind wordt geboren, wordt hij in deze wereld geboren. Hij opent zijn ogen en ziet anderen. Anderen betekent, gij. Hij wordt zich als eerste bewust van de moeder. Dan, stukje bij beetje, wordt hij zich bewust van zijn eigen lichaam. Ook dat is de ander, ook dat behoort tot de wereld. Hij heeft honger en voelt zijn lichaam; zijn behoefte wordt vervuld, hij vergeet zijn lichaam.
|
|
Lees meer...
|
|
Geschreven door Goddelijk Plan
|
|
zaterdag, 27 maart 2010 22:52 |
|
“Al was de wereld datgeen waar de dichters van droomden, al werd alle onheil weggevaagd en alle pijn beëindigd, al kon elke vreugde intenser worden, en alle schoonheid vervolmaakt, zelfs als alles hier tot het toppunt van perfectie werd verheven, dan nog zou de ziel zich vervelen en – wanneer het bevrijd zou zijn van alle lagere verlangens - zou het zich er van afwenden. Deze dualistische Aarde is voor de ziel een gevangenis geworden. Hoe mooi dit ook mag zijn versierd, de ziel verlangt naar de vrije en ongelimiteerde sferen buiten de hem omringende muren. En zelfs het zogenaamde hemelse zomerland, het kan de ziel even weinig bekoren als de materiële sfeer, zodat de ziel ook daar verveelt raakt. Deze hemelse geneugten hebben hun aantrekkingskracht volledig verloren. Mentale en emotionele genoegens schenken niet de minste bevrediging. Want ook deze komen en gaan, vergankelijk als ze zijn, als de waarnemingen van de zintuigen zelf; zij zijn beperkt, voorbijgaand en onbevredigend. De ziel heeft genoeg van al die veranderingen en schreeuwt vanuit een diepe wereld-moeheid luid om Bevrijding.†- Boeddha
|
|
Laatst aangepast op zaterdag, 27 maart 2010 23:03 |
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|