Het Nieuwe Denken

De Nederlandse Bank (DNB) is door de wijziging van de Bankwet in 1998 formeel geheel onafhankelijk geworden van de staat. Deze wijziging was noodzakelijk opdat de DNB toe kon treden tot het stelsel van de Europese Centrale Banken. Feitelijk, betekent het de volledige overdracht aan de Europese Centrale Bank. Vanaf dat moment mag een land niet zelf meer de gelduitgifte regelen.

Hoewel de bank formeel een NV is, hoeft zij niet aan de verplichtingen te voldoen die een NV heeft. Uitdrukkelijk staat er dat Artikel 153 boek 2, van het Burgerlijk Wetboek niet van toepassing is. In het bewuste Artikel wordt het volgende bepaald:

 Een naamloze vennootschap moet, indien het volgende lid op haar van toepassing is, binnen twee maanden na de vaststelling van haar jaarrekening door de algemene vergadering van aandeelhouders ten kantore van het handelsregister opgaaf doen, dat zij aan de in dat lid gestelde voorwaarden voldoet. Totdat artikel 154 lid 3 van dit Boek toepassing heeft gevonden, vermeldt het bestuur in elk volgend jaarverslag wanneer de opgaaf is gedaan; wordt de opgaaf doorgehaald, dan wordt daarvan melding gemaakt in het eerste jaarverslag dat na de datum van die doorhaling wordt uitgebracht.

DNB hoeft derhalve onder andere geen jaarrekening te publiceren.

Artikel 104 van het Verdrag van Maastricht 1992 bepaalt daarnaast ondubbelzinnig:

1. Het verlenen van voorschotten in rekening-courant of andere kredietfaciliteiten bij de ECB of de centrale banken van de Lid-Staten, (hierna nationale centrale banken’ te noemen), ten behoeve van Instellingen of organen van de Gemeenschap, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke lichamen of openbare bedrijven van de Lid-Staten, alsmede het rechtstreeks van hen kopen door de ECB of nationale centrale banken van schuldbewijzen, zijn verboden.
2. Het bepaalde in lid 1 is niet van toepassing op kredietinstellingen die in handen van de overheid zijn en waaraan in het kader van de liquiditeitsvoorziening door centrale banken dezelfde behandeling door de nationale centrale banken en de ECB wordt gegeven als aan particuliere kredietinstellingen.

De centrale bank is in het geheel niet gehouden om de regering van krediet te voorzien, de centrale bank kan ook niet gedwongen worden zulk een krediet te verschaffen.

Regeringen kunnen dus alleen maar aan geld komen door dit te lenen van particuliere banken. Samen met die volledige overdracht van DNB aan de Europese Centrale Bank (ECB) wordt het voor een land totaal onmogelijk om schuldloos zijn eigen economie van geld te voorzien. Nederland kan dus sinds 1998 niet meer zelfstandig de hoeveelheid geld wat in omloop is regelen.

Met deze door de Europese wet gelegaliseerde diefstal is de ECB een kopie geworden van de Amerikaanse Federale Reserve (FED). De staatsschuld en het belastingstelsel zijn nu de middelen bij uitstek geworden van de internationale bankiers. Zij bepalen nu de inflatie, de belasting en de arbeidsdwang. In feite zijn de internationale bankiers de baas over elk land wat met dit (hun) geldsysteem werkt.